نامه هاىمكررى به ايشان ومراجع عظام تقليد در نجف اشرف خواستار أقامت آية الله حجازي در شهرضا مىشوند . اين درخواست هر چند براي مردم شهر پربار بود ليكن جدايى از حوزه علميه نجف براي ايشان يك ضايعه بود . از اين رو حضرت امام قدس سره كه در آن زمان در نجف حضور داشتند به ايشان فرمودند : " رفتن شما از نجف موجب مى شود كه از بسيارى مقامات باز بمانيد . " وواقعيت نيز همين بود مردى كه بدون هيچگونه ترديدى مى توانست در حوزه علميه نجف يا قم به تدريس در سطوح عاليه بپردازند وبا ادامه مستمر تحقيق وتدريس وبا وجود ويژگيهاى روحي واخلاقى در عداد يكى از مراجع مسلم تقليد در آيد انزواء را برگزيد ودر سال 1347 شمسي به جمع مشتاق مردم شهرضا ( قمشه ) بازگشت . حضو ايشان در شهر منشاء خدمات بسيارى شد . از همان آغاز ورود به شهر علاوة بر تدريس كه هنوز نيز ادامه دارد وجمعى از علماء ودانشمندان شهر از محضر درس خارج ايشان بهره مندند به امامت جماعت ، وعظ ومنبر ، پاسخ گويى به مسائل ديني ، اداره شؤون مالي انبوهى از مستمندان ورسيدگى به أمور حسبيه ووجوهات ، برپايى نمازهاى با صلابت وبا شكوه عيد - كه آنچنان پرشور وبا صلابت برگزار مى شود كه انسان نماز عيد امام رضا عليه السلام را به خاطر مى آورد - مشغولند . وهمچنين به فعاليتهاى مختلف عمرانى ، فرهنگى واجتماعي دست زده اند . بخشي از فعاليتهاى به ثمر نشسته ايشان عباتند از : 1 - بناى مسجد زيبا وبا شكوه سادات در وسط شهر كه خود در آن به اقامه جماعت مى پردازند ودر اجتماعات مذهبي مورد استفاده قرار مىگيرد . 2 - بناى مسجد الزهراء عليها السلام . 3 - بناى مسجد الرسول صلى الله عليه وآله وسلم . 4 - بناى مسجد حاج على أكبر حميدى . 5 - ايجاد كتابخانه مدرسه حسينيه سادات . 6 - بناى غسالخانه شهرضا . 7 - درمانگاه سادات كه يكى از مراكز مفيد بهداشتى ، درمانى است واكنون در خدمت مردم شهر مى باشد . اميد آنكه اين خدمات با همت بلند ايشان گسترش يابد .